Fringe Warszawa: Pamiętnik Gracji

Pamiętnik Gracji powstał z ograniczenia i potrzeby tworzenia. 

Po naro­dzi­nach nie­peł­no­spraw­ne­go syna, peł­no­eta­to­we malar­stwo sta­ło się pra­wie nie­moż­li­we. Wizy­ty w szpi­ta­lach, reha­bi­li­ta­cje i codzien­ne obo­wiąz­ki wypeł­nia­ły całe dnie, pozo­sta­wia­jąc jedy­nie wol­ne póź­ne wie­czo­ry. Zamiast odzy­skać daw­ne warun­ki pra­cy, Mał­go­rza­ta Rusiec­ka posta­no­wi­ła dosto­so­wać prak­ty­kę arty­stycz­ną do nowych oko­licz­no­ści i spraw­dzić, co wyda­rzy się po roku.
Ten świa­do­my pro­jekt pra­cy arty­stycz­nej w trud­nych warun­kach, badał w jaki spo­sób codzien­ne doświad­cze­nia kształ­tu­ją naszą psy­chi­kę i spo­sób funk­cjo­no­wa­nia, a jako eks­pe­ry­ment twór­czy, głów­nie miał słu­żyć pod­trzy­ma­niu kre­atyw­no­ści oraz szli­fo­wa­niu warsz­ta­tu choć­by na kola­nie, w wol­nej chwi­li. W trak­cie reali­za­cji jed­nak szyb­ko przy­brał for­mę auto­te­ra­pii. Dodat­ko­wo oka­za­ło się, że codzien­ne two­rze­nie nie słu­ży jedy­nie reje­stro­wa­niu doświad­czeń, ale sta­je się spo­so­bem ich rozu­mie­nia i budo­wa­nia dystan­su wobec wła­snych emo­cji.
Nie opusz­cza­jąc ani jed­ne­go dnia, w 2024 roku powsta­ło 366 kart na tym samym sza­blo­nie tj. kon­tu­rze gło­wy Gra­cji – moty­wie obec­nym w twór­czo­ści Rusiec­kiej od wie­lu lat. Kon­tu­ry gło­wy nie peł­nią funk­cji por­tre­tu, ale obra­zu­ją, jak dane wyda­rze­nia zosta­wia­ją ślad w naszej psy­chi­ce. W pro­jek­cie nie ist­niał podział na to, co pry­wat­ne i publicz­ne, rze­czy­wi­stość oso­bi­sta nie­ustan­nie prze­ni­ka­ła się z tym co spo­łecz­ne, poka­zu­jąc, jak wyda­rze­nia zewnętrz­ne współ­two­rzą nasze życie wewnętrz­ne.
Wysta­wa nie pre­zen­tu­je pamięt­ni­ka jako zamknię­tej opo­wie­ści o peł­nym roku z życia artyst­ki, jest zapro­sze­niem do pod­ję­cia wyzwa­nia, zmie­rze­nia się w kon­se­kwen­cji z pró­bą wytrwa­ło­ści, pro­wa­dze­nia wła­sne­go pamięt­ni­ka oraz posta­wie­nia sobie pyta­nia, co byśmy dostrze­gli, gdy­by­śmy zaczę­li przy­glą­dać się swo­je­mu życiu uważniej.

Wysta­wa trwa do 25 paź­dzier­ni­ka w dwóch loka­li­za­cjach: Hash­tag Labie i gale­rii B383 (ul. Bar­ska 38/3)

Godzi­ny otwar­cia wysta­wy: 12:00 – 19:00

Do insta­la­cji Rusiec­kiej na patio Hash­tag Lab dołą­czy kobie­cy duet arty­stycz­ny ISOS Art Col­lec­ti­ve z pro­jek­tem “Miste­rium” – o kon­dy­cji współ­cze­snych rela­cji, defi­cy­cie zaufa­nia i potrze­bie bli­sko­ści, przemianie. 

W cen­trum jest kobie­ce doświad­cze­nie, eman­cy­pa­cja, wspar­cie i napię­cia, któ­re wciąż defi­niu­ją nasze doj­rze­wa­nie do sie­bie samych.

Motyw wło­sów uży­wa­nych w Miste­rium, spla­ta­ne war­ko­cze, sta­je się gestem soli­dar­no­ści, ale też intym­nym rytu­ałem budo­wa­nia mocy, wię­zi, gdzie spo­tka­nie z dru­gim czło­wie­kiem odzy­sku­je swo­ją uważ­ność i znaczenie.

Co cie­ka­we, z racji, iż pro­jekt ewo­lu­uje i prze­miesz­cza się, jest też poka­zy­wa­ny np. w Ber­li­nie, a rok 2026 wyzna­cza pod­pi­sa­nia Trak­ta­tu o dobrym sąsiedz­twie i przy­ja­znej współ­pra­cy mię­dzy Niem­ca­mi a Pol­ską, to waż­ny moment reflek­sji nad ideą ogól­nie poję­te­go sąsiedz­twa, tego bar­dzo bli­skie­go, ale też dal­sze­go – rozu­mia­ne­go jako prze­strzeń prze­ni­ka­nia, współ­za­leż­no­ści i odpowiedzialności.

Artystka:

Mał­go­rza­ta Rusiecka

Realizacja:

Opie­ka kura­tor­ska: Ula Kaczo­row­ska, Łukasz Wiącek

Prze­strzeń Muzy­ki Współ­cze­snej Hash­tag Lab współ­fi­nan­su­je Mia­sto Sto­łecz­ne War­sza­wa.
Patro­nem medial­nym Prze­strze­ni Muzy­ki Współ­cze­snej Hash­tag Lab jest POLMIC​.PL,Dwój­ka Pol­skie Radio, Wybor​cza​.pl

Jeśli chcesz wie­dzieć wię­cej o artystach:

Mał­go­rza­ta Rusiec­ka (ur. 1988) miesz­ka i pra­cu­je w Sule­jo­wie.
Z wykształ­ce­nia pro­jek­tant­ka odzie­ży i form prze­my­sło­wych. Ukoń­czy­ła rów­no­cze­śnie Aka­de­mię Sztuk Pięk­nych im. Wła­dy­sła­wa Strze­miń­skie­go w Łodzi (Wzor­nic­two Prze­my­sło­we) oraz (Archi­tek­tu­rę Tek­sty­liów) na Poli­tech­ni­ce Łódz­kiej. Po stu­diach pra­co­wa­ła zawo­do­wo jako gra­fik kom­pu­te­ro­wy
i pro­jek­tant­ka odzie­ży, jed­nak w 2018 roku zde­cy­do­wa­ła się cał­ko­wi­cie poświę­cić malar­stwu.
W swo­jej twór­czo­ści poszu­ku­je sen­su życia i subiek­tyw­nych defi­ni­cji pięk­na, trak­tu­jąc sztu­kę jako narzę­dzie reflek­sji i samo­po­zna­nia. Od 2022 roku roz­wi­ja prak­ty­ki arty­stycz­ne tak­że w kon­tek­ście metod samo­po­mo­co­wych i tera­peu­tycz­nych. Zaan­ga­żo­wa­na w pro­jek­ty eko­lo­gicz­ne i cha­ry­ta­tyw­ne,
pry­wat­nie inte­re­su­je się psy­cho­lo­gią i filo­zo­fią. Sztu­ka jest dla niej mostem łączą­cym to, co oso­bi­ste, z tym, co uniwersalne.

http://​mal​go​rza​ta​ru​siec​ka​.com/

ISOS Art Collective

Daga Giej – absol­went­ka ASP we Wro­cła­wiu na kie­run­ku Pro­jek­to­wa­nie Szkła. Artyst­ka spe­cja­li­zu­je się szkle arty­stycz­nym i malar­stwie, obec­nie kon­cen­tru­jąc się na dzia­ła­niach per­for­ma­tyw­nych i video art. Ini­cja­tor­ka ini­cja­tyw kul­tu­ral­nych i edu­ka­cyj­nych. Bra­ła udział w wysta­wach zbio­ro­wych oraz kon­kur­sach zdo­by­wa­jąc wyróż­nie­nia.
Aktyw­nie wspie­ra dzia­ła­nia wysta­wien­ni­cze, ini­cju­je pro­jek­ty arty­stycz­ne oraz spo­łecz­ne. Kura­tor­ka wystaw sztu­ki współ­cze­snej, pro­mo­tor­ka pol­skiej sztu­ki naj­now­szej i sztu­ki młodej.

Moni­ka Kos­sak - artyst­ka inter­me­dial­na, foto­graf­ka i kura­tor­ka, któ­rej prak­ty­ka oscy­lu­je wokół obra­zu, per­for­man­su i insta­la­cji. Absol­went­ka Uni­wer­sy­te­tu Arty­stycz­ne­go w Pozna­niu, gdzie roz­wi­ja­ła się w obsza­rze inter­me­diów, łącząc kla­sycz­ne tech­ni­ki z nowy­mi media­mi. W swo­jej twór­czo­ści wyko­rzy­stu­je m.in. foto­gra­fię otwor­ko­wą, foto­gram oraz dzia­ła­nia efe­me­rycz­ne, trak­tu­jąc je jako narzę­dzia do bada­nia cza­su, pamię­ci i toż­sa­mo­ści.
Twór­czość Moni­ki Kos­sak była pre­zen­to­wa­na i nagra­dza­na na mię­dzy­na­ro­do­wych kon­kur­sach oraz wysta­wach, a jej dzia­ła­nia kura­tor­skie i orga­ni­za­cyj­ne aktyw­nie współ­two­rzą współ­cze­sne śro­do­wi­sko artystyczne.

Bilety

Wstęp wolny