Finisaż wystawy Pokoje obsesji

Performans, instalacja oraz wystawa Mata Kubaja otwarte podczas 5. AżTak Festiwalu tworzą wspólną przestrzeń opowieści.

W cen­trum tych reali­za­cji znaj­du­je się obse­sja rozu­mia­na nie jako destruk­cyj­ny nad­miar lecz jako inten­syw­na for­ma przy­wią­za­nia: do dru­giej oso­by, do pro­ce­su twór­cze­go, do emo­cji, któ­re nie­ustan­nie doma­ga­ją się ponow­ne­go prze­ży­cia. Obse­sja sta­je się ruchem cyr­ku­lar­nym — nie­ustan­nym krą­że­niem wokół tego, co nie­wy­po­wie­dzia­ne i niezamknięte.

Per­for­mans otwie­ra­ją­cy Bluszcz odsła­niał rela­cje jako struk­tu­ry jed­no­cze­śnie pod­trzy­mu­ją­ce, jak i ogra­ni­cza­ją­ce. Bluszcz funk­cjo­nu­je jako meta­fo­ra wię­zi, któ­ra począt­ko­wo daje opar­cie, ale z cza­sem zaczy­na opla­tać, zara­stać i odbie­rać prze­strzeń do odde­chu.  Koń­co­wy per­for­mans będzie w asce­tycz­nej for­mie opar­ty na ruchu i muzy­ce – z  uwa­gą ku temu, co kru­che i ukry­te: napię­ciu pomię­dzy potrze­bą bli­sko­ści, a pra­gnie­niem uwol­nie­nia się od emo­cjo­nal­ne­go ciężaru.

Wysta­wa i insta­la­cja Poko­je Obse­sji roz­wi­ja temat, prze­no­sząc widza w prze­strzeń pro­ce­su twór­cze­go rozu­mia­ne­go jako stan cią­głe­go zanu­rze­nia. Prze­strze­nie funk­cjo­nu­ją na kil­ka spo­so­bów doświad­cza­nia obse­sji: zewnętrz­ny — zwią­za­ny z obser­wa­cją dzie­ła i jego mate­rial­no­ści — oraz wewnętrz­ny, zanu­rzo­ny w psy­chi­ce arty­sty, w ryt­mie powtó­rzeń, napięć i intu­icyj­nych powro­tów do tych samych moty­wów. Wysta­wa nie pró­bu­je obse­sji wyja­śniać ani oswa­jać; prze­ciw­nie — pozwa­la jej wybrzmieć jako sile orga­ni­zu­ją­cej pro­ces two­rze­nia. Powra­ca­ją­ce śla­dy, mate­rie prac budu­ją intym­ny zapis sku­pie­nia, w któ­rym twór­czość ujaw­nia się jako for­ma emo­cjo­nal­nej konieczności.

Istot­nym ele­men­tem pro­jek­tu jest war­stwa muzycz­na skom­po­no­wa­na przez artyst­kę mul­ti­me­dial­ną Okta­wię Pącz­kow­ską — dźwię­ko­wa inter­wen­cja, któ­ra nie ilu­stru­je wysta­wy lecz sta­je się jej orga­nicz­nym prze­dłu­że­niem. Kom­po­zy­cja powsta­ła z odgło­sów pra­cow­ni Kuba­ja: sze­le­stu płót­na, ryt­micz­ne­go stu­ka­nia maszy­ny do pisa­nia, fizycz­nych śla­dów pra­cy nad obra­zem. Prze­two­rzo­ne i zapę­tlo­ne brzmie­nia two­rzą audial­ny zapis obse­syj­ne­go pro­ce­su twór­cze­go, w któ­rym każ­dy dźwięk sta­je się echem powra­ca­ją­ce­go gestu. Muzy­ka funk­cjo­nu­je tutaj jak pamięć — pul­su­ją­ca, frag­men­ta­rycz­na, sta­le obec­na pod powierzch­nią obra­zu i performansu.

Wystą­pią:

Mat Kubaj per­for­mans
Okta­wia Pącz­kow­ska udźwię­ko­wie­nie

Reali­za­cja:

pro­duk­cja: Mar­ta Piór­kow­ska
iden­ty­fi­ka­cja wizu­al­na: Mat Kubaj
reży­se­ria dźwię­ku: Kosma Stan­de­ra

Prze­strzeń Muzy­ki Współ­cze­snej Hash­tag Lab współ­fi­nan­su­je Mia­sto Sto­łecz­ne War­sza­wa.
Patro­nem medial­nym Prze­strze­ni Muzy­ki Współ­cze­snej Hash­tag Lab jest POLMIC​.PL i Dwój­ka Pol­skie Radio

Jeśli chcesz wie­dzieć wię­cej o artystach:

Mat Kubaj - jest arty­stą wizu­al­nym, mala­rzem i per­for­me­rem, któ­re­go prak­ty­ka twór­cza opie­ra się na uważ­no­ści, geście i doświad­cze­niu obec­no­ści. Jego dzia­ła­nia sytu­ują się na sty­ku malar­stwa, per­for­man­su i insta­la­cji, two­rząc spój­ny język arty­stycz­ny opar­ty na pro­ce­sie, rela­cji i cza­sie. W malar­stwie arty­sta posłu­gu­je się przede wszyst­kim tuszem japoń­skim, pra­cu­jąc na papie­rze, płót­nie i cera­mi­ce. Jego abs­trak­cyj­ne kom­po­zy­cje budo­wa­ne są w ogra­ni­czo­nej, czę­sto mono­chro­ma­tycz­nej pale­cie, z domi­na­cją czer­ni i bie­li, uzu­peł­nia­nej orga­nicz­ny­mi tona­mi uzy­ski­wa­ny­mi m.in. poprzez bar­wie­nie pod­ło­ża esen­cją liści her­ba­ty. W twór­czo­ści Kuba­ja wyczu­wal­na jest inspi­ra­cja este­ty­ką Zen, kali­gra­fią sho­dō oraz ideą rów­no­wa­gi pomię­dzy eks­pre­sją a ciszą. Arty­sta podej­mu­je tema­ty wspól­no­ty, samot­no­ści, pamię­ci i trans­for­ma­cji, się­ga­jąc po gesty zako­rze­nio­ne w tra­dy­cji oraz oso­bi­stym doświad­cze­niu. Twór­czość Mata Kuba­ja była pre­zen­to­wa­na na licz­nych wysta­wach indy­wi­du­al­nych i zbio­ro­wych w Pol­sce, m.in. w gale­riach i insty­tu­cjach sztu­ki współ­cze­snej w War­sza­wie, Kra­ko­wie i Pozna­niu. Jego pra­ce funk­cjo­nu­ją zarów­no w kon­tek­ście wysta­wien­ni­czym, jak i w kolek­cjach prywatnych.

Kubaj to tak­że archi­tekt wnętrz, któ­ry od lat two­rzy autor­skie, ponad­cza­so­we, nie­oczy­wi­ste prze­strze­nie. Każ­dy pro­jekt to sub­tel­nie skom­po­no­wa­na arty­stycz­na opo­wieść. Szcze­gól­ną rolę w jego pro­jek­tach odgry­wa świa­tło, któ­re – jak twier­dzi – two­rzy kli­mat wnę­trza i potra­fi cał­ko­wi­cie zmie­nić jego cha­rak­ter. Jest ono dla nie­go nie tyl­ko narzę­dziem, ale też for­mą wyra­zu. Waż­ną czę­ścią jego pra­cy jest tak­że obse­syj­na selek­cja sztu­ki, któ­ra dopeł­nia wnę­trze, nie jako deko­ra­cja, lecz jako zna­czą­cy i inte­gral­ny ele­ment całej kom­po­zy­cji, gdzie nic nie jest przy­pad­ko­we, a każ­da decy­zja pro­jek­to­wa słu­ży budo­wa­niu spój­nej atmos­fe­ry. Pro­jek­ty Mat Kubaj Stu­dio były wie­lo­krot­nie publi­ko­wa­ne w pre­sti­żo­wych maga­zy­nach wnę­trzar­skich i arty­stycz­nych m.in. w: VOGUE Pol­ska, VOGUE Pol­ska Living, AD Archi­tec­tu­ral Digest, LABEL Maga­zi­ne, Design Ali­ve, Point of Design, ART MONITOR, Maga­zif, WhiteMAD.

W 2026 roku Mat Kubaj został wyróż­nio­ny nagro­dą AD100 i zna­lazł się na pre­sti­żo­wej liście 100 naj­lep­szych archi­tek­tów i pro­jek­tan­tów na świe­cie, publi­ko­wa­nej przez „Archi­tec­tu­ral Digest”.

Okta­wia Pącz­kow­ska – kom­po­zy­tor­ka oraz artyst­ka mul­ti­me­dial­na. Lau­re­at­ka kon­kur­sów takich jak Kon­kurs Kom­po­zy­tor­ski Mię­dzy­na­ro­do­we­go Kon­kur­su Duetów z Har­fą, Keiko Yone­da Inter­na­tio­nal Com­po­sers’ Com­pe­ti­tion, Over the Rain­bow. Com­po­si­tions for Human Rights, 61. Kon­kurs Mło­dych Kom­po­zy­to­rów im. Tade­usza Bair­da. Trzy­krot­na fina­list­ka Mię­dzy­na­ro­do­we­go Kon­kur­su Muzy­ki Elek­tro­aku­stycz­nej PRIX CIME. Jej utwo­ry były wyko­ny­wa­ne zarów­no w Pol­sce, jak i za gra­ni­cą, m.in. na festi­wa­lach: Set­kávání Nové Hud­by Plus w Brnie (Cze­chy, 2017), Teh­ran Con­tem­po­ra­ry Music Festi­val (Iran, 2018), New Music Days w Lucer­nie (Szwaj­ca­ria, 2018), New York City Elec­tro­aco­ustic Music Festi­val (USA, 2021), Elec­tro­aco­ustic Music Days (Gre­cja, 2021, 2025), Lam­pi Di Rete Audio­vi­su­al Mara­thon (Wło­chy, 2022), Audio Art (2022, 2024, 2025) MUSICACOUSTICA-HANGZHOU (2023), War­szaw­ska Jesień (2023, 2024), Mani­Fe­ste (Fran­cja, 2025), Darm­städ­ter Ferien­kur­se (Niem­cy, 2025) oraz SOUND/IMAGE Festi­val (Wiel­ka Bry­ta­nia, 2025).

Lau­re­at­ka Sty­pen­dium Mini­stra Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Naro­do­we­go (2020), Sty­pen­dium Twór­cze­go Mia­sta Kra­ko­wa (2023) oraz Sty­pen­dium Mło­da Pol­ski (2024).

Dok­to­rant­ka Uni­wer­sy­te­tu Muzycz­ne­go Fry­de­ry­ka Cho­pi­na w Warszawie.

Bilety

Wstęp wolny