Koncert na zmianę czasu: Medytacje na klawesyn 

Pewnego dnia zadałam sobie pytanie: co dalej? Jakiemu projektowi powinnam teraz poświęcić uwagę, czas i energię? Czy świat potrzebuje kolejnego nagrania „Wariacji Goldbergowskich” Bacha? Czy jest coś, co mogłabym zrobić, aby uczynić świat lepszym a ludzi bardziej szczęśliwych, obecnych i świadomych? Ponieważ medytuję od wielu lat, odpowiedź na powyższe pytania przyszła do mnie w medytacji, i brzmiała: “Medytacje na klawesyn”.

Tak Kata­rzy­na Kowa­lik opo­wia­da o pro­jek­cie, któ­re­go będzie­cie mie­li oka­zję doświad­czyć na tego­rocz­nym Kon­cer­cie na zmia­nę cza­su. Sło­wo doświad­czyć nie jest przy­pad­ko­we, ponie­waż tym razem będzie­cie zapro­sze­ni nie tyl­ko do słu­cha­nia, ale rów­nież do medy­ta­cji. Być może pierw­sze sko­ja­rze­nie z prak­ty­ką medy­ta­cji to czło­wiek zato­pio­ny w swo­im wnę­trzu, oto­czo­ny abso­lut­ną ciszą. Jak to się ma do kon­cer­tu? Otóż medy­ta­cja nie musi być cichą prak­ty­ką. Słu­cha­nie muzy­ki jest for­mą ćwi­cze­nia zarów­no kon­cen­tra­cji, jak i kon­tem­pla­cji, ponie­waż dźwięk powsta­je i moż­na go doświad­czyć tyl­ko w chwi­li obec­nej. Może być on zatem ide­al­nym narzę­dziem wpro­wa­dza­ją­cym słu­cha­cza w stan medytacji. 

Medy­ta­cje na kla­we­syn, któ­re zabrzmią w Pol­sce po raz pierw­szy, łączą medy­ta­cyj­ne utwo­ry baro­ko­we oraz współ­cze­sne zamó­wie­nia kom­po­zy­tor­skie. Kom­po­zy­to­rzy tacy jak Anna Husz­cza, Andrzej Kara­łow, Nico­la LeFa­nu, John Pal­mer zna­leź­li nowa­tor­skie spo­so­by wyko­rzy­sta­nia instru­men­tu koja­rzo­ne­go głów­nie z muzy­ką daw­ną. Na kon­cer­cie zabrzmi on z towa­rzy­sze­niem mis tybe­tań­skich, gon­gów„ a tak­że z elek­tro­ni­ką. Wszy­scy kom­po­zy­to­rzy zosta­li popro­sze­ni o włą­cze­nie prak­ty­ki medy­ta­cyj­nej do pro­ce­su twór­cze­go, nie­za­leż­nie od swo­je­go doświad­cze­nia w tym tema­cie. Na kon­cer­cie do medy­ta­cji zosta­nie zapro­szo­na rów­nież publicz­ność, sama artyst­ka też wyko­na­nie trak­tu­je jako doświad­cze­nie medy­ta­cyj­ne. Ale bez obaw, nie trze­ba mieć za sobą godzin spę­dzo­nych na tej czyn­no­ści – pro­jekt zakła­da uczest­nic­two wszyst­kich, nie­za­leż­nie od stop­nia wta­jem­ni­cze­nia. Moż­na po pro­stu zato­pić się brzmie­niu kla­we­sy­nu i zatrzy­mać myśli na tu i teraz. To wła­śnie isto­ta medy­ta­cji. Pomo­gą nam w tym dodat­ko­wo nie­zwy­kłe przed­mio­ty. Inti­bag (współ­pra­cu­ją­cy z Hash­tag Labem nie pierw­szy raz) two­rzy pięk­ne obiek­ty sen­so­rycz­ne, poma­ga­ją­ce w wyci­sze­niu, regu­la­cji ukła­du ner­wo­we­go oraz sty­mu­la­cji czu­cia głę­bo­kie­go. Tego wie­czo­ru będą one dostęp­ne w naszej sali – będzie moż­na na nich usiąść, poło­żyć się, a nawet nimi przy­kryć i docisnąć. 

Całość gwa­ran­tu­je nie­zwy­kłe doświad­cze­nie wyci­sze­nia, spo­ko­ju i zatrzy­ma­nia. Przyjdź­cie, zre­lak­suj­cie się, zanim na nowo ruszy­cie w pęd fini­szu roku 2026. 

Program:

Louis Coupe­rin Prélu­de non mesu­ré (w sty­lu Fro­ber­ge­ra)
Nico­la LeFa­nu Fan­ta­sia for Kata­rzy­na
Anna Maria Husz­cza Inter­twi­ned Silen­ce*
John Pal­mer Aka­sha
Andrzej Kara­łow Bey­ond stil­l­ness, mur­mu­ring voices*
Janet Oates Flow
Rolf Hind  …com­me un cla­ve­cin mêlé de gong…
Johann Jakob Fro­ber­ger Médi­ta­tion sur ma mort future

*Utwór skom­po­no­wa­ny w ramach sty­pen­dium z Fun­du­szu Popie­ra­nia Twór­czo­ści Sto­wa­rzy­sze­nia Auto­rów ZAiKS

Wystąpią:

Kata­rzy­na Kowa­lik kla­we­syn, misy tybe­tań­skie, gong

Realizacja:

kon­cep­cja pro­gra­mo­wa:  Kata­rzy­na Kowa­lik
tekst: Mar­ta Piór­kow­ska, Kata­rzy­na Kowa­lik                 
pro­duk­cja: Mar­ta Piór­kow­ska
iden­ty­fi­ka­cja wizu­al­na: Alek­san­dra Ołdak
reży­se­ria dźwię­ku: Kosma Standera

Zre­ali­zo­wa­no w ramach sty­pen­dium Mini­stra Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Narodowego.

Pro­jekt pod  patro­na­tem Bri­tish Council. 

Swo­im wspar­ciem obję­li go rów­nież: Hin­rich­sen Foun­da­tion, The Mar­chus Trust, Vau­ghan Wil­liams Foun­da­tion, Gem­ma Clas­si­cal Music Trust oraz pry­wat­ni sponsorzy.

Prze­strzeń Muzy­ki Współ­cze­snej Hash­tag Lab współ­fi­nan­su­je Mia­sto Sto­łecz­ne War­sza­wa.
Patro­nem medial­nym Prze­strze­ni Muzy­ki Współ­cze­snej Hash­tag Lab jest POLMIC​.PL., Dwój­ka Pol­skie Radio i Wybor​cza​.pl

Jeśli chcesz wie­dzieć wię­cej o artystce:

Kata­rzy­na Kowa­lik – pol­sko-bry­tyj­ska kla­we­sy­nist­ka miesz­ka­ją­ca w Lon­dy­nie, łączą­ca tra­dy­cję z nowa­tor­stwem poprzez eks­pre­syj­ną inter­pre­ta­cję, odważ­ne pro­gra­my kon­cer­to­we i inter­dy­scy­pli­nar­ne pro­jek­ty. Cenio­na za wszech­stron­ność, zarów­no w reper­tu­arze histo­rycz­nym, jak i współ­cze­snym, kon­se­kwent­nie posze­rza moż­li­wo­ści arty­stycz­ne kla­we­sy­nu poprzez zamó­wie­nia kom­po­zy­tor­skie, two­rze­nie pro­jek­tów łączą­cych róż­ne dzie­dzi­ny sztu­ki i docie­ra­nie z instru­men­tem do nowych odbior­ców.
Stu­dio­wa­ła for­te­pian i kla­we­syn na Uni­wer­sy­te­cie Muzycz­nym Fry­de­ry­ka Cho­pi­na w War­sza­wie pod kie­run­kiem Ali­cji Pale­ty-Bugaj, Marii Szra­iber i Wła­dy­sła­wa Kło­sie­wi­cza. Następ­nie ukoń­czy­ła stu­dia magi­ster­skie z zakre­su wyko­naw­stwa histo­rycz­ne­go w Guil­dhall Scho­ol of Music & Dra­ma w Lon­dy­nie, gdzie pra­co­wa­ła z Caro­le Cera­si, Jame­sem Johnstone’em i Nicho­la­sem Parle’em. Dwu­krot­nie otrzy­ma­ła sty­pen­dium arty­stycz­ne Guil­dhall Artist Fel­low­ship, a tak­że City of Lon­don Cor­po­ra­tion Award i Guil­dhall Scho­ol Trust Award.
Swo­ją wie­dzę i doświad­cze­nie roz­wi­ja­ła rów­nież pod­czas pra­cy z Chri­sto­phem Rous­se­tem i Ski­pem Sem­pé w Pic­co­la Acca­de­mia w Mon­ti­si, Ilto­nem Wju­ni­skim w Aca­démie Musi­ca­le de Vil­le­cro­ze oraz w ramach pro­gra­mu AAM­pli­fy – Aca­de­my of Ancient Music. W 2015 roku zosta­ła wybra­na do udzia­łu w Han­del House Talent Sche­me, a pod­czas kon­kur­su Gian­ni Gam­bi w Pesa­ro we Wło­szech zdo­by­ła nagro­dę bas­so con­ti­nuo.
Wystę­po­wa­ła w wie­lu pre­sti­żo­wych salach kon­cer­to­wych i insty­tu­cjach kul­tu­ry Wiel­kiej Bry­ta­nii, m.in. w Bar­bi­can Cen­tre, Cado­gan Hall, Roy­al Albert Hall, St John’s Smith Squ­are, St Mar­tin-in- the-Fields, Foun­dling Museum, Natio­nal Gal­le­ry i Wal­la­ce Col­lec­tion. Bra­ła udział w festi­wa­lach takich jak Lon­don Han­del Festi­val, Bri­gh­ton Ear­ly Music Festi­val, Festi­val Oude Muziek Utrecht Frin­ge oraz Jane Austen Festi­val w Bath. Kon­cer­to­wa­ła rów­nież w Pol­sce, Niem­czech, Fran­cji, Wło­szech, Hisz­pa­nii, Holan­dii, Luk­sem­bur­gu, Szwaj­ca­rii, na Węgrzech, Ukra­inie i w Cze­chach.
Współ­pra­co­wa­ła z zespo­ła­mi The English Con­cert, Dune­din Con­sort, Maho­ga­ny Ope­ra, Hera, The Mozar­ti­sts, La Sere­nis­si­ma, The Ama­dè Play­ers, Bran­den­burg Baro­que Solo­ists, Lite­ra­ry Music, Music for Awhi­le i Fio­ri Musi­ca­li.
Jako dyrek­tor­ka arty­stycz­na zespo­łu Roy­al Baro­que, któ­ry w 2022 roku otrzy­mał grant Con­ti­nuo Foun­da­tion, pro­wa­dzi­ła kon­cer­ty w Wiel­kiej Bry­ta­nii i Euro­pie. Zespół został wyso­ko oce­nio­ny w fina­le pre­sti­żo­we­go kon­kur­su York Ear­ly Music Inter­na­tio­nal Young Arti­sts Com­pe­ti­tion.
Dys­ko­gra­fia Kata­rzy­ny obej­mu­je album For­got­ten Vien­na nagra­ny z The Ama­dè Play­ers (Reso­nus Clas­sics, 2015), solo­wą pły­tę French Col­lec­tion (2018) oraz album Inven­tions (Pri­ma Facie Records, 2023), zawie­ra­ją­cy pierw­sze nagra­nie utwo­rów kla­we­sy­no­wych Ste­phe­na Dodg­so­na i Eli­za­beth Macon­chy. Recen­zu­jąc Inven­tions na łamach Harp­si­chord & For­te­pia­no Maga­zi­ne, Pame­la Nash okre­śli­ła Kowa­lik mia­nem „wyjąt­ko­wo god­nej amba­sa­dor­ki” twór­czo­ści oboj­ga kom­po­zy­to­rów. Artyst­ka nagry­wa­ła rów­nież dla BBC Radio 1.
Kata­rzy­na Kowa­lik jest rów­nież aktyw­ną edu­ka­tor­ką. Regu­lar­nie współ­pra­cu­je z zespo­łem The Mozar­ti­sts przy pro­gra­mie Mozart250, przy­bli­ża­jąc wyko­naw­stwo histo­rycz­ne nowym odbior­com pod­czas warsz­ta­tów i dzia­łań edu­ka­cyj­nych.
Do jej naj­waż­niej­szych przed­się­wzięć w ostat­nim cza­sie nale­ży Out of Her Mouth (2023) – wyso­ko oce­nio­na przez kry­ty­kę pro­duk­cja biblij­nych kan­tat Éli­sa­beth Jacqu­et de La Guer­re, współ­pro­du­ko­wa­na przez Dune­din Con­sort, Maho­ga­ny Ope­ra i Hera. Spek­takl pre­zen­to­wa­no m.in. w Fin­dhorn, Glas­gow, Edyn­bur­gu, pod­czas York Ear­ly Music Festi­val oraz na Spi­tal­fields Festi­val w Lon­dy­nie. The Times okre­ślił pro­duk­cję jako „obja­wie­nie”, nato­miast The Arts Desk zwró­cił uwa­gę na „iskrzą­cą ener­gię” gry Kowa­lik oraz jej „pew­ne i peł­ne wraż­li­wo­ści” współ­brz­mie­nie z zespo­łem.
W 2024 roku Kata­rzy­na Kowa­lik była bry­tyj­ską wyko­naw­czy­nią pro­jek­tu Inven­tions: The Harp­si­chord Across Time and Bor­ders – cyklu kon­cer­tów łączą­cych reper­tu­ar histo­rycz­ny z nowy­mi utwo­ra­mi zamó­wio­ny­mi u Janet Oates, Evan­ge­lii Riga­ki i Lisy Robert­son. Pro­jekt, pre­zen­to­wa­ny m.in. w Rich­mond i na Dur­ham Uni­ver­si­ty, eks­plo­ro­wał tech­ni­ki roz­sze­rzo­ne i nowa­tor­skie spo­so­by wyko­rzy­sta­nia kla­we­sy­nu, uka­zu­jąc jego poten­cjał w kon­tek­ście współ­cze­snej muzy­ki.
W 2025 roku zosta­ła jed­ną z lau­re­atek kon­kur­su Unti­tled Expe­ri­ment, pro­gra­mu wspie­ra­ją­ce­go arty­stów dzia­ła­ją­cych na sty­ku muzy­ki eks­pe­ry­men­tal­nej i współ­cze­snych prak­tyk per­for­ma­tyw­nych. Jej występ w Con­way Hall uka­zy­wał moż­li­wo­ści eks­pre­syj­ne kla­we­sy­nu poza tra­dy­cyj­nym kon­tek­stem wyko­naw­czym i był kolej­nym kro­kiem w roz­wi­ja­niu jego współ­cze­sne­go języ­ka brzmie­nio­we­go i kul­tu­ro­we­go.
W 2026 roku wystą­pi­ła z reci­ta­lem solo­wym pod­czas Bar­nes Music Festi­val, a tak­że współ­pra­co­wa­ła jako répéti­teur przy pro­duk­cji Il ritor­no d’Ulisse in patria Clau­dio Mon­te­ver­die­go w Gar­sing­ton Ope­ra, pra­cu­jąc pod kie­run­kiem Laurence’a Cum­ming­sa OBE.
W 2026 roku Kata­rzy­na Kowa­lik otrzy­ma­ła Sty­pen­dium Arty­stycz­ne Mini­stra Kul­tu­ry i Dzie­dzic­twa Naro­do­we­go na roz­wój pro­jek­tu Medy­ta­cje na Kla­we­syn – inno­wa­cyj­ne­go przed­się­wzię­cia łączą­ce­go muzy­kę daw­ną i współ­cze­sną z prak­ty­ką medy­ta­cyj­ną. Pro­jekt wyko­rzy­stu­je kla­we­syn, tybe­tań­skie misy i elek­tro­ni­kę, a jego inte­gral­ną czę­ścią są nowe utwo­ry zamó­wio­ne u współ­cze­snych kom­po­zy­to­rów. Pro­jekt obej­mu­je nagra­nie pły­ty z wytwór­nią Pri­ma Facie Records, publi­ka­cję książ­ki nakła­dem Vision Edi­tion oraz cykl immer­syj­nych, medy­ta­cyj­nych kon­cer­tów w Wiel­kiej Bry­ta­nii i Euro­pie na prze­strze­ni 2026–2027, z dłu­go­fa­lo­wą wizją roz­wi­nię­cia pro­jek­tu w doświad­cze­nie o mię­dzy­na­ro­do­wym zasię­gu.
Medy­ta­cje na Kla­we­syn otrzy­ma­ły rów­nież wspar­cie pry­wat­nych spon­so­rów, ZAiKS’u, Vau­ghan Wil­liams Foun­da­tion, Hin­rich­sen Foun­da­tion, Gem­ma Clas­si­cal Music, The Mar­chus Trust.

Wybra­ne recenzje

„Obja­wie­nie… Czte­rech muzy­ków na sce­nie zdej­mu­je z muzy­ki Jacqu­et de La Guer­re war­stwy wie­ków, odsła­nia­jąc jej gięt­kość, lek­kość i nie­zwy­kłą siłę oddzia­ły­wa­nia. (…) To zale­d­wie sied­mio­ro wyko­naw­ców w nie­wiel­kiej prze­strze­ni, a jed­nak ani przez chwi­lę nie mamy poczu­cia kame­ral­no­ści. Jest w tym suro­wa siła opo­wie­ści i potęż­ny dra­ma­tyzm, przed­sta­wio­ne z pory­wa­ją­cą bez­po­śred­nio­ścią.”
Simon Thomp­son, The Times ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐

„Kla­we­sy­nist­ka Kata­rzy­na Kowa­lik wraz z troj­giem muzy­ków Dune­din Con­sort pro­wa­dzi­ła muzy­kę z iskrzą­cą ener­gią, a współ­brz­mie­nie instru­men­ta­li­stów i śpie­wa­ków było pew­ne i peł­ne wraż­li­wo­ści.”
Miran­da Heg­gie, The Arts Desk ⭐ ⭐ ⭐ ⭐

„Kata­rzy­na Kowa­lik kon­ty­nu­owa­ła swo­ją nie­na­gan­ną grę na kla­we­sy­nie, mimo że zna­la­zła się na dro­dze fizycz­nych zalo­tów jed­nej z posta­ci.”
Adrian Ain­sworth, ArtMuseLondon

„Śpie­wa­cy – wszy­scy nie­zwy­kle zwin­ni i sty­lo­wi – ide­al­nie współ­brz­mią z czte­ro­oso­bo­wym zespo­łem. Całość two­rzy spój­ną muzycz­nie i dra­ma­tur­gicz­nie opo­wieść.”
Andrew Cle­ments, The Guardian ⭐ ⭐ ⭐ ⭐

Bilety

40 PLN