This is not a Recital
THIS IS NOT A RECITAL to przedefiniowanie tradycyjnego wieczoru fortepianowego od środka.
Alfredo Ovalles wykonuje utwory Paula Desenne’a i Leilehua Lanzilotti, a także własne kompozycje na fortepian i elektronikę, w tym utwór Random Acts of Senseless Violence.
Gesty performatywne, w tym tekst mówiony i subtelne zakłócenia zmieniają przebieg koncertu, zacierając wyraźne granice między utworami. Fortepian pozostaje w centrum uwagi, ale otaczający go rytuał zaczyna się zmieniać.
Program:
Alfredo Ovalles Illuminati Rainbows*
Paul Desenne 7 Impresiones de Reverón*
Alfredo Ovalles my memories are precious to no one but myself*
Leilehua Lanzilotti say it in your heart, say it when you sleep*
King Crimson Indiscipline* (arrangement by Alfredo Ovalles)
Alfredo Ovalles Random Acts of Senseless Violence*
Alfredo Ovalles only a place*
Alfredo Ovalles Fear Is Just a Word*
*prawykonanie w Polsce
Wystąpią:
Alfredo Ovalles fortepian
Realizacja:
koncepcja programowa i tekst: Alfredo Ovalles
produkcja: Olga Pasek
identyfikacja wizualna: Aleksandra Ołdak
reżyseria dźwięku: Kosma Standera
Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa.
Patronem medialnym Przestrzeni Muzyki Współczesnej Hashtag Lab jest POLMIC.PL. i Dwójka Polskie Radio.
Jeśli chcesz wiedzieć więcej o artystach/utworach:
Urodzony w Caracas w Wenezueli Alfredo Ovalles jest wszechstronnym pianistą i kompozytorem, który zagłębiał się w różne dziedziny muzyki. Czerpiąc z klasycznego wykształcenia oraz doświadczenia zdobytego podczas występów w zespołach rockowych i popowych w Caracas, postrzega muzykę jako spójną całość, w której granice się zacierają, a spostrzeżenia wyniesione z jednego gatunku wpływają na jego podejście do pozornie niepowiązanych kontekstów muzycznych.
Alfredo jest bardzo cenionym solistą i kameralistą. Występował z takimi orkiestrami jak Bournemouth Symphony Orchestra, Polska Filharmonia Bałtycka w Gdańsku oraz Narodowa Orkiestra Symfoniczna Republiki Dominikańskiej, a także z wieloma innymi. Występował również na prestiżowych festiwalach muzycznych w Europie, w tym na Wien Modern, Transart Festival w Bolzano oraz Festiwalu Warszawska Jesień.
Jego programy często skupiają się na Bachu i Leonardzie Bernsteinie. Jednym z jego charakterystycznych utworów koncertowych jest własna interpretacja na fortepian solo „Symphonic Dances” Bernsteina z „West Side Story”, która zyskała ogromną popularność wśród publiczności. „Pełna werwy i symfonicznej barwności, interpretacja Alfredo jest wykonywana z pełnym fizycznym zaangażowaniem i wszystkim, co się z tym wiąże” (Pianist Magazine).
Jako kompozytor Alfredo czerpie również z tych wczesnych inspiracji muzycznych, łącząc swoje klasyczne korzenie z rockiem, popem, jazzem i muzyką elektroniczną, by stworzyć swój własny, charakterystyczny i głęboko osobisty głos na scenie muzyki współczesnej.
Alfredo często wykonuje i premierowo prezentuje utwory solowe i zespołowe, ściśle współpracując z kompozytorami takimi jak Roberto Sierra, Jorge Sánchez-Chiong i François Sarhan. Zaangażowany w poszukiwanie nietradycyjnych miejsc, podczas jednego z występów Alfredo udał się wraz z The Black Page Orchestra na opuszczone molo dla okrętów podwodnych w Chorwacji, gdzie wykonali utwór Stockhausena „Mikrophonie I”. „Było to inspirujące, otwierające uszy i przemieniające doświadczenie”.
Zamiłowanie Alfredo do muzyki zaczęło się wcześnie. Według jego ojca, poprosił o lekcje gry na fortepianie jako prezent urodzinowy, gdy skończył pięć lat. Nie pochodząc z muzycznej rodziny, jego pierwsze doświadczenie z brzmieniem fortepianu nie pochodziło z muzyki klasycznej, ale raczej ze starej kasety wideo z koncertem zespołu Queen, która zawsze krążyła po ich domu.
Alfredo jest dumnym artystą marek Bösendorfer i Remic.