Cybulski/Kurek || Śniedź
Kamer/Ton to instrument do generowania dźwięku i obrazu na drodze analogowego sprzężenia zwrotnego, umożliwiającego improwizację w ciągłym dialogu z prymitywnym acz ekspresyjnym elektronicznym narzędziem.
Kamer/Ton prezentowany był na festiwalu Audio Art w Krakowie i podczas Warschau Week w Dusseldorfie oraz na konferencji New Interfaces for Musical Expression w Australii.
Kamer/Ton uzyskuje kolejny wymiar w duecie z grającym na instrumentach perkusyjnych Wojtkiem Kurkiem. Generowany analogowo obraz wyświetlany jest podczas koncertu na ekranie
Śniedź
Ironiczna diwa operowa i akrobata rozszerzonych technik wokalnych tonący razem w improwizowanej usterkotronice. Muzyka Śniedzi powstaje w procesie improwizacji. Niedawno ukazała się ich debiutancka płyta ‘zero prawdy’, która została uznana przez dr Simona Cummingsa za 4tą najlepszą płytę roku 2023 na świecie, na blogu 5:4, który poświęcony jest najciekawszym, najbardziej innowacyjnym i godnym uwagi zjawiskom w muzyce współczesnej. Ich twórczość opisują najlepiej słowa Zbigniewa Zeglera: „Śniedź na pierwszej płycie brzmi trochę jak solowy Attila Csihar, trochę jak zaginiony 385 projekt Mike’a Pattona, momentami jak muezin o piątej rano z zepsutego głośnika, innym razem jak cuda z archiwów mistrza Rudnika. A tam, gdzie wokalizy ustępują miejsca słowom jest dadaistycznie i dowcipnie.”
Program:
Kamer/Ton (Krzysztof Cybulski, Wojtek Kurek)
Śniedź (Aleksandra Klimczak, Antoni Beksiak)
*prawykonanie
Wystąpią:
Krzysztof Cybulski system do sprzężeń audio/video Kamer/ton
Wojtek Kurek instrumenty perkusyjne
Aleksandra Klimczak, diva głos, elektronika
Baskak (Antoni Beksiak), divus głos, gwizdanie, elektronika, obiekty
Realizacja:
produkcja: Wojciech Błażejczyk
identyfikacja wizualna: Aleksandra Ołdak
reżyseria dźwięku: Wojciech Błażejczyk
Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab współfinansuje Miasto Stołeczne Warszawa.
Patronem medialnym Przestrzeni Muzyki Współczesnej Hashtag Lab jest POLMIC.PL. i Dwójka Polskie Radio.
Jeśli chcesz wiedzieć więcej o artystach/utworach:
Krzysztof Cybulski
Muzyk i artysta dźwiękowy. W swoich pracach łączy rozwiązania analogowe, cyfrowe, akustyczne i mechaniczne, tworząc interaktywne obiekty dźwiękowe oraz instrumenty. Laureat Paszportu Polityki za 2018 rok w kategorii kultura cyfrowa (wraz z grupą panGenerator, którą współtworzy od 2010 r.), drugiej nagrody na Guthman Musical Instruments Competition w 2020 r. oraz honorary mention na festiwalu Ars Electronica w 2017 r. Laureat stypendium MKiDN w latach 2017 i 2024, Stypendium Artystycznego Miasta Stołecznego Warszawy w roku 2019 oraz beneficjent programu Zamówienia Kompozytorskie w latach 2013 i 2015. Otrzymał doktorat z wyróżnieniem w dziedzinie reżyserii dźwięku, kompozycji i instrumentalistyki na UMFC. Prowadzi zajęcia oraz liczne warsztaty z zakresu pogranicza sztuki i technologii, m.in. na Akademii Muzycznej w Bydgoszczy, oraz wykłady gościnne m.in. na Georgia Institute of Technology (USA) czy Kunstuniversitat Linz (Austria). Uczestniczył w wydarzeniach takich, jak: Future Innovators Summit/Ars Electronica Festival (Austria, 2018), Athens Digital Art Festival (Grecja, 2018), International Conference of New Interfaces for Musical Expression (Dania, 2017, Wielka Brytania, 2020 i 2025, Nowa Zelandia, 2022, Holandia, 2024), Ars Electronica (Austria, 2017), Guthman Musical Instruments Competition (USA, 2014, 2015, 2016 i 2020), Warszawska Jesień (2015, 2016, 2019, 2022, 2023), Musica Polonica Nova (2018), Biennale Wro (2015), Ad Libitum (2015), Audio Art (2018, 2024), Instalakcje (2015). Współpracował z artystami takimi, jak Emil Schult, Robert Curgenven, Krzysztof Knittel, Anna Zaradny, Norman Leto.
Wojtek Kurek
Improwizator, perkusista, producent, autor instalacji dźwiękowych, muzyki do teatru i animacji. Porusza się na gruncie muzyki eksperymentalnej, elektroakustycznej i folkowej. Programuje własne instrumenty i efekty (środowisko Max/MSP), którymi przetwarza dźwięki akustyczne generując organiczne struktury. Wydał ponad 30 albumów, które ukazały się w Polsce, USA, Niemczech, Austrii, Włoszech, Portugalii i Szkocji. Poszukuje własnego idiomu w podejściu do perkusji, improwizacji i elektroakustyki.
Śniedź
Zespół powstał w 2017 roku, pod wpływem przyjętego z entuzjazmem koncertu w ramach legendarnego cyklu koncertów improwizowanych Impro Mityng w nieistniejącym już klubie Eufemia. W maju 2019 zespół wystąpił z showcase w klubie WORM (Rotterdam, Holandia) na prestiżowych targach Classical:NEXT, otrzymawszy oficjalne zaproszenie od międzynarodowego jury ekspertów, które, w celu prezentacji szerokiej gamy wysokiej jakości artystów i produkcji każdego gatunku od muzyki dawnej do współczesnej, od tradycyjnej po eksperymentalną, wybiera solistów i mniejsze lub większe zespoły,spektakle operowe czy projekty teatru muzycznego, które prezentowane są w formie koncertu pokazowego – Showcase. Niedawno ukazała się ich debiutancka płyta ‘zero prawdy’, którą została uznana przez dr Simona Cummingsa za 4tą najlepszą płytę roku 2023 na świecie, na blogu 5:4, który poświęcony jest najciekawszym, najbardziej innowacyjnym i godnym uwagi zjawiskom w muzyce współczesnej.
Baskak i Klimczak współtworzą także zespół wokalny “Gęba”, którego wykonania “Encumbrance” Zbigniewa Karkowskiego ukazały się nakładem wytwórni Bôłt Records i który występował z tym utworem na festiwalu w Huddersfield w 2017 z Thomasem Lehnem.
Baskak (Antoni Beksiak)
Krytyk muzyczny, redaktor, kurator sztuki, kompozytor, wokalista, computer freak. Inicjator i animator zjawisk z dziedziny muzyki polskiej wsi (Dom Tańca – współzałożyciel, Tupot Niedźwiedzia/Niewte), kompozycji współczesnej i avant-popu (Turning Sounds), sztuki dźwięku w przestrzeni miejskiej (Fryderyk Chopin. Ciennik osobisty w Ogrodzie BUW), improwizacji (Ad Libitum), ostatnio twórca teatralny (performer w Requiemaszynie Chóru Kobiet, współpracownik Michała Borczucha w Zostań. Zostań) i filmowy. Autor analiz, audycji radiowych (w II programie PR i w dawnej Rozgłośni Harcerskiej), niegdyś redaktor działu w „Ruchu Muzycznym”.
Od ćwierćwiecza zajmuje się rozszerzonymi technikami wokalnymi, postulując nowy model uniwersalnego wokalisty, ostatnio coraz aktywniej jako wykonawca: z Aleksandrą Klimczak jako Śniedź, z Constantinem Poppem jako baskak+popp, w Warszawskiej Orkiestrze Improwizatorów. Od 2006 do 2011 prowadził cykl festiwalowy „Gębofon”, który przedstawiał najrozmaitsze zjawiska niekonwencjonalnej wokalistyki: od bitboksu przez poezję dźwiękową po sztukę krzyku, torując między innymi drogę do wprowadzenia bitboksu do kompozycji współczesnej na „Warszawskiej Jesieni”. Prowadzi efemeryczny zespół wokalny Gęba (Encumbrance Karkowskiego). W Niewte odpowiada za cyfryzację rytmów mazurkowych (Osmętnica electronica, 2020/21, III nagroda w konkursie Folkowy Fonogram Roku). Na przełomie lutego i marca 2022 był rezydentem w Elektronmusikstudion w Sztokholmie. W Muzeum Sztuki Nowoczesnej rekonstruuje Czarny Pokój SEPR. Po godzinach grywa na sakshornie altowym w miejscowej tanecznej orkiestrze dętej.
Aleksandra Klimczak
Voice performer, śpiewaczka do zadań specjalnych. Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego UMFC w Warszawie w klasie Anny Radziejewskiej. Trzykrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na autorskie projekty: #Witkacy622 (performans na śpiewaczkę, elektronikę, harfę i flet, którego premiera odbyła się w Mózgu Powszechnym w Warszawie, VI 2016) oraz Vox Animae Symphonialis – Hildegard von Bingen #840retractavit – performatywny monodram muzyczny na sopran i elektronikę (IX 2020), zaś w grudniu 2025 premierę miał jej trzeci projekt stypendialny - Cantus de Sanctis Poloniae.
Z jednej strony jako solistka współpracuje z instytucjami kultury takimi jak Polska Opera Królewska, występując w barokowym, klasycznym i późniejszym repertuarze. Jednak jej domeną są prawykonania współczesnych kompozycji oraz dążenie do przełamywania granic gatunkowych w muzyce i innych dziedzinach sztuki. Nieustannie poszukuje niestandardowej drogi egzystencji śpiewaczki operowej, romansuje z improwizacją, sound-artem i fieldrecordingiem. Eksperymentuje z głosem i elektroniką, zarówno w twórczości solowej, jak i w ramach kolaboracji ze znakomitymi muzykami sceny improwizacyjnej. Koncentruje się na pracy przy projektach łączących operę z innymi gatunkami muzycznymi oraz teatrem dramatycznym [m.in. Technoopera z grupą CUKT i NeoQuartet (2023, 2024), Kryształowy Pałac we Wrocławskim Teatrze Współczesnym, 16 psów. Rzecz o treserce zwierząt na 39 PPA OFF i Festiwalu Dotknij Teatru w Teatrze Nowym im. K. Dejmka w Łodzi z Joanną Szumacher i Małgorzatą Walentynowicz, reż. K. Siwińska, 28 dni O. Szylajewej w Teatrze Polskim w Poznaniu, reż. K. Siwińska]. W 2017 występowała w spektaklu muzycznym zespołu Mięśnie wyreżyserowanym przez Jacka Belera dla Teatru Ochoty. Występowała na rozmaitych scenach, m.in. OPT Gardzienice, Festiwalu Konteksty w Sokołowsku, Mózg Festiwalu, Unsound, Sacrum Profanum, Wydźwięki, Wratislavia Cantans, TW-ON, Filharmonii Dolnośląskiej, Filharmonii w Łodzi, Teatru Wielkiego w Poznaniu, Opery Bałtyckiej, Teatru Narodowego w Miskolc (Węgry), Opera Nova w Bydgoszczy, Teatru Wybrzeże, Teatru Szekspirowskiego, Teatru Współczesnego we Wrocławiu, Nowego Teatru, Instytutu Teatralnego im. Z. Raszewskiego, Teatru 6. Piętro oraz w Galerii EL w Elblągu czy CSW Zamek Ujazdowski.