Skip to content

Ludzie z Vełny

07.03 Thu 19:00

W 2021 roku z inic­jaty­wy grupy of musi­cians związanych z Akademią Muzy­czną im. F. Nowowiejskiego pow­stał pier­wszy w Byd­goszczy zespół muzy­ki współczes­nej — Ludzie z Vełny.


Przestrzeń Muzy­ki Współczes­nej Hash­tag Lab jest domem dla muzy­ki najnowszej, dlat­ego z radoś­cią wita­my na naszej sce­nie jeden z najmłod­szych stażem zespołów. Ludzie z Vełny o swoim zes­pole mówią tak: 

\“Głównym celem ist­nienia zespołu jest zamaw­ian­ie, prawykony­wanie  oraz   propagowanie pol­skiej muzy­ki najnowszej, która w odczu­ciu artys­tów tworzą­cych grupę nie jest wystar­cza­ją­co wspier­ana i prezen­towana w naszym kra­ju jak i  za jego grani­ca­mi. Pro­gramy wspier­a­jące twór­c­zość najnowszą są niewydolne i nied­o­fi­nan­sowane. Stąd idea powoła­nia do życia Fun­dacji Pol­skiej Muzy­ki Kam­er­al­nej — ART MINTAKA, której głównym celem jest wspieranie rodz­imej twór­c­zoś­ci, dzieł i ich autorów.

Z tego powodu, pod­czas kon­certów zespołu prezen­towane są prawyko­na­nia. Tak będzie i tym razem. Najnowszy utwór Rafała Gorzy­ck­iego —  ARIE CZASÓW na sopran, syn­teza­tor mowy, trąbkę, fortepi­an i elek­tron­ikę został zamówiony przez  Mias­to Byd­goszcz, które właśnie otrzy­mało tytuł Mias­ta Muzy­ki ‑UNESCO  oraz  przez fun­dację Art Minta­ka i zostanie  po raz pier­wszy wyko­nany na warsza­wskim koncercie.\”


Program

Artur Zaga­jew­s­ki  7  na zespół kam­er­al­ny i track audio
Rafał Gorzy­c­ki  Ludzie z Vełny  na zespół kam­er­al­ny i elek­tron­ikę
Graży­na Pstrokońs­ka-Nawratil SudavikSonata na altówkę i fortepi­an
Alek­sander Koś­ciów Shi­haikai na sopran i fortepi­an
Rafał Gorzy­c­ki Die Arien der Zeit na sopran, syn­teza­tor mowy, trąbkę, fortepi­an i elektronikę


Wystąpią

Doro­ta Nowak sopran

Tomasz Glus­ka trąb­ka, flugelhorn

Joan­na Cza­pińs­ka fortepi­an

Rafał Gorzy­c­ki perkus­ja, elek­tron­i­ka, syn­teza­tor mowy

Michał Edgar Kot altówka
Mateusz Szwankows­ki klar­net, klar­net basowy


Realizacja

kon­cepc­ja pro­gramowa, tekst: Rafał Gorzy­c­ki
pro­dukc­ja: Lil­ian­na Krych
iden­ty­fikac­ja wiz­ual­na: Karol Tomo­ki Yamaza­ki
reży­se­ria dźwięku:: Kos­ma Standera 


Con­tem­po­rary Music Space Hash­tag Lab is co-financed by the Cap­i­tal City of Warsaw.

Orga­ni­za­tor: Fun­dac­ja Pol­skiej Muzy­ki Kam­er­al­nej  ART MINTAKA

Zadanie współ­fi­nan­sowane z budże­tu samorzą­du Wojew­ództ­wa Kujawsko-Pomorskiego

Pro­jekt współ­fi­nan­sowany przez  Mias­to Bydgoszcz


Part­nerzy: ZAW StoArt, Pol­skie Wydawnict­wo Muzy­czne
Patroni: POLMIC, Glis­san­do


Jeśli chcesz wiedzieć więcej o programie:

Graży­na Pstrokońs­ka-Nawratil SudavikSonata 

Utwór jest drugim ogni­wem, obok Land­man­nalau­gar­Son­ata —  miniatur­owego, islandzkiego cyk­lu. To muzy­ka maleńkiego, mal­own­iczego — choć doświad­c­zonego przez los miastecz­ka położonego niedaleko koła pod­biegunowego, gdzie „światła półno­cy” odbi­ja­ją się w fiordzie, tuż obok przy­tul­nego domku naszych Przyjaciół.

Rafał Gorzy­c­ki Ludzie z Vełny

Pamię­tam, kiedy miałem około 10 lat, musi­ałem w niedzielę założyć na siebie piękne, kolorowe spo­den­ki. Strasznie mnie „gryzły”. Ponoć weł­na była pier­wszego gatunku i nie mogła mnie gryźć. A jed­nak gryzła… Weł­na ma dwoistą naturę; bywa przy­jem­na,  ogrze­wa nas, jed­nak potrafi być niemiła. A może jest tak, że  są Isto­ty, które mają inne pref­er­enc­je, inną struk­turę psy­cho-sen­so­ryczną? Może wszys­tko zatem wyłącznie jest zmysłowe i dlat­ego zawsze prawdzi­we .…, zawsze relatywne … ?

Rafał Gorzy­c­ki Die Arien der Zeit

Kiedy Kobi­eta dostrze­ga past­wie­nie się nad  dzieck­iem reagu­je. Nie potępia i nie karze. Tłu­maczy opraw­com, gdzie leży źródło ich okru­cieńst­wa i czym jest Czas, który powodu­je, że czu­je­my zmi­any, różnicę i ruch.….  To aria, którą Kobi­eta zaśpiewała będąc poza Cza­sem  i cztere­ma znany­mi nam wymiarami.

Alek­sander Koś­ciów  Shi­haikai

Utwór jest cyk­lem krót­kich miniatur muzy­cznych o nar­racji zori­en­towanej na min­i­mal­izm formy. Charak­ter japońskiej poezji typu haiku – poe­t­y­c­kich komen­tarzy odczuć i obrazów, zamknię­tych w kilku­nas­tu sylabach złożonych w trzech wer­sach – narzu­ca muzyce kon­tem­pla­cyjną statykę makro­formy, pozwala­jąc paradok­sal­nie na bogatą rzeźbę wyrazu muzy­cznego w płaszczyźnie mikro­formy każdej częś­ci. Tytuł utworu tłu­maczy się dosłown­ie jako cztery (wier­sze) haiku (między for­mą haiku i haikai nie ma w zasadzie gra­maty­cznej różni­cy – przyp. Aut.)

Tickets

Free Entry

Upcoming